Niet keurige muffins met amandel en appel

Ik hou niet van keurige cakejes. Van die perfecte rondjes met een fleurige topping in bepaald thema. De smaak vind ik veel belangrijker, maar misschien ben ik ook wel gewoon jaloers. Ik heb geen geduld voor dat soort cakejes. Hier dus een recept voor niet keurige cakejes. Of eigenlijk muffins. In een niet keurig, wit papiertje. Wat dat betreft dus weer wel heel erg keurig, wit bakpapier staat gezelliger dan bruin bakpapier, vind ik dan he. Het zoeken naar wit bakpapier was een hele klus. Je kunt natuurlijk in de winkel een doos open maken om te kijken, maar dat durf ik niet. Het resultaat is een keukenlade vol met bruin bakpapier. Een vriendin (met een prachtige blog!) vond uiteindelijk wit bakpapier bij de Jumbo.

Een recept voor 8 niet keurige muffins
(Geïnspireerd op een recept van het prachtige blog What Katie Ate.)

200 gram zelfrijzend bakmeel
50 gram amandelmeel
120 gram kristalsuiker
2 theelepels bakpoeder
1,5 theelepel kaneelpoeder
geraspte schil van 1 citroen
snuf zout
2 theelepels vanille-extract
100 gram ongezouten boter, gesmolten en afgekoeld
2 scharreleieren, geklopt
1 appel, geschild en in blokjes
50 gram amandelschaafsel
2 eetlepels basterdsuiker

Verwarm de oven voor tot 190 graden (heteluchtoven).

Bekleed een muffinvorm met stukken wit (!) bakpapier.

Meng in een kom: bakmeel, amandelmeel, bakpoeder, kristalsuiker, kaneelpoeder, citroenrasp en zout.
Meng in een andere kom: vanille-extract, boter en eieren.
Roer voorzichtig de natte ingredienten door de droge ingredienten.
Roer vervolgens de appels erdoor.
Schep het beslag in de vormpjes (ongeveer 3/4 van het bakje).
Bestrooi de muffins met amandelschaafsel en basterdsuiker.

Bak ze 30 minuten in de voorverwarmde oven.

Bananen - aardbeien - gember *smoothie*

Na een zeer lange onderbreking weer een nieuwe smoothie. De vorige twee vind je hier. Tijdens het maken van deze nieuwe shake vroeg ik me af wat het verschil is tussen een smoothie en een milkshake. Na wat googlewerk blijkt dat het hoofdingredient van een smoothie fruit is en dat van een milkshake melk. Hiermee weet ik nog steeds niet of het drankje dat ik gemaakt heb een smoothie is of een milkshake. Wel weet ik dat het lekker is. Super simpel om te maken. Neem de hoeveelheden vooral niet te nauw. Wat is jouw favoriete smoothie?

Voor twee smooties:

- Twee bananen
- 2 lepels aardbeienjam (of natuurlijk verse aardbeien in het seizoen)
- 0,5 liter melk
- 0,2 liter yogurt
- 2 cm gember, geraspt

Doe alles bij elkaar in de blender of gebruik een staafmixer. Blenden/mixen en klaar!

Herfststorm

Buiten stormt het er aardig op los. Zon en windstoten wisselen elkaar in een razend tempo af. Een week terug plukte ik, in de zon, de laatste handperen. Nu hangen er alleen nog stoofperen en appels. Tussen het klussen in het huis door hebben we al liters perensap gemaakt. Een easypeasy recept. Bijkomend voordeel is dat de keuken heerlijk naar peren ruikt. Het meeste werk is het schillen van de peren. Iemand die weet of dat eigenlijk wel noodzakelijk is?

Luister tijdens het roeren naar de prachtige pianomuziek van Nils Frahm.

Schil de peren, haal het klokhuis er uit en snijd in stukjes.
Doe de peren in een grote kookpan.
Zet de peren net onder water.
Voeg sap van een citroen toe.
Laat minimaal twee uur op laag vuur met het deksel op de pan sudderen.
Zeef de peren, vang het sap op.
Giet het sap in een schone fles.

Jamie: Out of the box

Zoals ik vorige week al liet weten, heb ik een speciale editie van het Jamie Magazine ontvangen met als thema 'family'. Natuurlijk weer bomvol met recepten gedrukt op heerlijk ruikend papier (serieus, van dat dikke, matte papier, prachtig!). Koken met en voor kinderen is het hoofdonderwerp. In deze Jamie vind je o.a. heerlijke pastagerechten, vegetarische maaltijden en gezonde tussendoortjes. Ik was vooral erg blij met de 'out of the box' recepten. Allemaal nieuwe idee"en voor tussen de middag om mee naar het werk te kunnen nemen. Boterhammen beginnen me meestal snel te vervelen. Daarom heb ik gelijk iets uitgeprobeerd: Frittatarolletjes met courgette en munt.

8 stukjes

1 kleine courgette
2 el olijfolie
3 eieren, losgeklopt
handjevol verse muntblaadjes

Schaaf de courgette in dunne plakken. Verhit de helft van de olie in een koekenpan en leg de helft van de plakken courgette in de pan. Bak ze in 1 minuut op hoog vuur.
Schenk de helft van het eimengsel in een pan en voeg zout en peper naar smaak toe. Bak tot het ei stolt, en bestrooi met muntblaadjes. Laat de frittata uit de pan op een groot bord glijden.
Rol de fritatta stevig op en snijd in schuine stukjes.

Je hebt nu nog genoeg spullen om op dezelfde manier nog een fritatta te maken.

Wat is jouw favoriete lunchgerecht?

Hummus met rode biet

In Totnes aten we de tweede avond in een 'eco-friendly' restaurant: Willow. Een simpele, met de hand geschreven, menukaart met lokale producten. Als voorgerecht namen we brood en tortillachips met verschillende dips (op deze prachtige blog van een reisgenoot staat een foto). De hummus met rode biet vond ik het lekkerst. Thuis heb ik de dip geprobeerd na te maken. Hij smaakt niet hetzelfde, maar is ook heel erg lekker.

2 geroosterde of gekookte bieten
200 gram uitgelekte kikkererwten
1 eetlepel tahin
1 teen knoflook
1 eetlepel citroensap
1 theelepel komijn
peper en zout
ijskoud water

De bieten kan je roosteren of koken (of je koopt gekookte bieten, in Zeeland heten dat trouwens kroten). Geroosterde bieten vind ik wat 'aardser' smaken. Snijd de bieten daarvoor in parten, stop ze in een ovenschaal, rooster ze 40 minuten in de oven op 200 graden.

Meng alle ingrediënten, behalve het water, in een keukenmachine. Voeg het water toe totdat je een smeuïge pasta hebt.

Jamie Oliver 'family'

Wat een heerlijk weer vandaag in Middelburg. En fijn zonnetje zonder dat het zweet van je rug af drupt als je iets te enthousiast de trap op rent. Zo mag het tot eind oktober blijven.

Vandaag ontving ik de nieuwe Jamie magazine. Het onderwerp van deze editie is 'family'. Gisteravond bladerde ik door m'n fotoboeken. Beneden waren vriendlief en een vriend de elektriciteit aan het aanleggen. Ik was de dozen met foto's aan het 'opruimen'. Daarbij kwam ik bovenstaande foto tegen. Met de paplepel ingegoten! Kinderen betrekken bij het eten is het thema in deze Jamie.
Ik heb het nieuwe nummer gekregen om er over te kunnen bloggen. Ik kan eigenlijk niet wachten om een leuk recept uit te kiezen, maar ik ga toch echt eerst de verjaardag van m'n zusje vieren. Wordt vervolgd!

Roadtrip Totnes

En we zijn weer terug. Terug om heel hard te gaan klussen in ons nieuwe huis, om weer met nieuwe klassen aan de slag te gaan op school en om weer veel te gaan koken. Ik heb er zin in!

Ik heb de vakantie afgesloten met een roadtrip naar Totnes. Zes vriendinnen, twee auto's, veel cd's en veel, heel veel, geklets.
Om half zes 's ochtends stapten we de auto in op weg naar Calais. De boot haalden we net, maar we konden helaas niet mee door een achtergebleven paspoort. Dit kwam me erg bekend voor. Lang geleden ben ik met m'n ouders naar Engeland gegaan. In Frankrijk kwamen we er achter dat alle paspoorten nog in Middelburg lagen. Papa dropte ons in een speeltuin en een paar snelheidsboetes later vervolgden we onze reis. Dit keer hopelijk geen boetes. 's Middags namen we alsnog de boot. Vanaf Dover was het nog zo'n vijf uur rijden over de ring van Londen (leuk!), over een kleinere weg langs Stonehenge en over nog kleinere wegen in het donker met onweer (spannend!).
We sliepen in een bed&breakfast vlakbij Totnes. Hierboven zie je het witte huis. De moestuin hoort er ook bij. Een veel te lieve oudere meneer en mevrouw zorgden voor een slaapkamer met bloemetjes behang op het plafond en een stevig ontbijt.

Totnes is fantastisch. De stad ligt op een heuvel aan de Dart. In een lange straat zijn alleen maar leuke koffietentjes en winkeltjes te vinden. Ik ben me zeer bewust van de verkleinwoordjes in deze laatste zin, maar koffietenten en winkels horen niet bij de 'Totnes-sfeer'. Koffie met (biologische) taart in een stadstuin en een winkel vol met papieren lampionnen zeer zeker wel. 

De volgende dag reden we met de stoomtrein naar een pub voor echte fish en chips. Voor het ultieme Downton Abbey gevoel liep vriendlief het perron op met z'n militaire kameraden. Oh nee, dat was maar een dagdroom. 

Vervolgens reden we over de Dartmoor naar een hostel voor onze laatste nacht in Engeland. Van de Dartmoor hebben we niet heel veel gezien, omdat het erg mistig was. Dat gaf niets, want nu moeten we volgend jaar gewoon weer gaan!